The Stories of My Life

 30/5/66 วันนี้เป็นอีกวันที่ไม่อยากทำไร อยู่ข้างนอกนั่งทำงานได้เป็นชั่วโมงๆ แต่พอกลับห้องความขี้เกียจกันกินตัว เหมือนห้องนี้ต้องมนต์แบบว่าเข้ามาปุ๊บต้องขี้เกียจต้องง่วงนอนเท่านั้น 555 แต่จริงๆแล้ว (เป็นสันดานตัวเองนี้แหละแต่โทษไปเรื่อย) พรุ้งนี้นัดเจอจารย์ 9 โมงที่เซนรัต งานก็ยังไม่เสร็จดีแต่ตอนนี้ 19.09 ก็ยังไม่ทำขี้เกียจไม่ไหวอีดอกนี่ (ด่าตัวเอง) 

 หลังจากที่อยู่บ้านมาได้สักระยะหนึ่ง ชีวิตการอยู่บ้านสบายๆ ไมม่มีอะไรวุ่นวายตื่นกินนอนทำงานบ้านกินนอน 555 จนตอนนี้อ้วนขึ้นมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิ่งตัดผมสกิดเฮดด้วยหัวก็ล้านชีวิตชั้นสุดๆ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมามีพี่นิสิตศึกษาไลน์มาบอกว่ารอบบี้วันที่ 1 นะส่งให้ทันอาจารย์ก็เร่งมา เราก็ยังๆไม่ทำงานนะไม่รุ้เป็นอะไรเลยกะว่าจะกลับมาทำที่นนบุรีเอาเด่วค่อยนัดอาจารย์อีกที พอตอนเย็นเราชอบกินเบียร์ใช่ป่ะ แอบเนียนพาแม่ไปโลตัสละขอแม่ซื้อให้กินเลยอิอิ มีเห็ดเผาะด้วยอร่อยดี จองตั๋วกลับวันที่ 25 พค เพราะ 26/27 มีนัดช่างทำห้องต้องเปลี่ยนพื้นทาสีใหม่อีกที จากนั้นเราก็ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยมากการงานไม่ทำ เล่นเกมดูซีรี่ย์สวยๆจนวันที่ 24 ตอนบ่ายไปบ้านเพื่อน บ้านบุ๋มนางขาบกาแฟอร่อยอยู่นะขายน้ำกาแฟบุญบาปเกือบโดนรถชนหน้าวัดแม่ต้านเหนือ เพราะตอนที่เรากำลังจะเลี้ยงเรามองไม่เห็นรถยนที่พุ่งมาเกือบโดนชน พอตกมาตอนกลางคืนกะว่าจะทำผัดกระเพรากินตำพริกอยู่เอาสากวางไว้ข้างครกสากตกอีกหักเลยจ้า เลยเข้าไปดูข้อมูลในเนตบ้างก็บอกว่าเราจะม่เคราะห์ บ้างก็บอกว่าญาติเราจะมีเคราะห์ แต่ไไปอ่านเจอกรุทู้หนึ่งเขาบอกว่าให้รีบทิ้งนอกบ้านเลยเด...

 เริ่มตั้งแต่วันที่ 10 พค 66 ตอนกลางคืนวันนั้นเราคิดเรื่องจะกลับบ้านเลยเข้าไปเช็คในเวปว่ามีรถทัวร์กลับบ้านมั้ยพรุ่งนี้ มีแต่พวกป1 ซึ่งถ้าเป็นไปได้เราไม่อยากไปเพราะนั่งไม่สบาย จะไปเครื่องก็แพงช่วงนี้ไม่มี OT 555 เช็ดไปเช็คมานั่งทำใจเพราะไม่มีเลยเข้านอน บอกตัวเองว่าพรุ่งนี้ค่อยดูอีกทีถ้าไม่มีอาจจะเลื่อนกลับวันอื่น เช้าวันที่ 11 ตื่นมาอาบน้ำเล่นคอมละลองเปิดดูเวปเล่นๆ สรุปมีจ้าาาาา รีบจองเลยทันทีรถออกวันนั้นช่วง 2 ทุ่มครึ่ง เราก็ลั้นลาเลยยหลังจากที่จองได้ เล่นคอมดูหนังฟังเพลงไปเรื่อยจนถึงเวลาประมาณ 6 โมงเลยอาบน้ำเตรียมของไป บขสหมอชิต ก็เดินไปขึ้นรถไฟฟ้าละต่อวิน ตอนนั่งวินหัวใจจะวายขับเร็วมากๆๆๆๆๆ ไวจันต้องจับชายเสื้อเขาไว้อ่ะ แบบว่าถ้ากูหล่นเมิงต้อนหล่นเป็นเพื่อนกูนะ 555 ถึงหมอชิตโดยปลอดภัยเราก็ไปแลกเอาตั๋วที่จองไว้ละจะเข้าไปนั่งข้างในสวยๆ แต่อนิจจาเต็มจ้า คนเยอะมากกกกก ด้วยความที่ไม่่ได้กินข้าวเย็นเลยไปซื้อน้ำขนมมาเดินหาที่นั่งอีก พอกินไปได้สักแปปก็นั่งทำงานให้อิเม่าน้องชายพลางๆ ทำได้สัก 15 นาทีเองก็ใกล้เวลาขึ้นรถเราเลยเดินไปขึ้นรถ นั่งสบายอิอิ การกลับบ้านครัง้นี้ไม่ได้บอกใครเลย อยากโ...

 โพสนี้ไว้เตือนใจตัวเอง  ด้วยความที่อยากกินน้ำปลาพริกเป็นอย่างมาก อยากกินแบบเข้าเส้นเลือดเลยไปหาซื้อ พริก หอมกระเทียมมา จากนั้นล้างวัตถุดิบทุกขั้นตอนด้วยความสะบายใจและอารมณ์ดี ปลอกกระเทียมแบบช่ำชองเพราะเป็นกระเทียมจีนเลยปลอกง่าย จากนั้นทำการปลอกและหั่นหอมเพิ่มอีกหลายๆหัว แต่ในคราวการปลอกหอม น้ำตาไหลทุกที 555 น้ำตานองหน้าเลย เตียมหอมและกระเทียมเสร็จก็ถึงคราวพระเอกของครั้งนี้คือพริก ทำการหั่นพริกบ้าง ใช้กรรไกรตัดบ้าง เพื่อความสะดวกแต่ลืมหรือนึกไม่ถึงก็ไม่รู้เลยไม่ใส่ถุงมือ หั่นจนเสร็จยัง ยังไม่มีอะไรแค่มีอาการร้อนๆแสบๆเล็กน้อยตรงนิ้วกลางนิ้วนางข้างซ้ายแค่นั้น เราก็ไม่ซีเรียสเริ่มทำการปรุงส่วนผสมต่างๆ น้ำตาล 2 ช้อน ชูรส ครึ่งช้อน น้ำปลา 15 ช้อน น้ำมะนาว 10 ช้อนจากนั้นคุเลๆเข้าจนเป็นเนื้อเดียวกันแล้วเอาพริกหหั่น หอม กระเทียม ลงไปคลุกเคล้าด้วยกันใช้เวลาเพียง 1 นาทีและเก็บเข้าไว้ในตู้เย็น จากนั้นเดินสวยๆมานั่งงเล่นคอม เล่นไปได้สัก2-3 นาที ความแสบร้อนที่มือเริ่มมากขึ้น เลยวิ่งไปล้างน้ำกับซันไล ล้างไปสักพักกลับมานั่งใหม่คราวนี้มันลามไปนิ้วชี้ รวมเป็นสามนิ้วบวกกกับความแสบร้อนเพิ่มขึ้นท...